Kitabı merakla elimize aldığımızda, hemen arka kapağında "lanet işleyiciliğinin" kabaca bir tarifi ile karşılaşıyoruz. Kısaca, "işleyiciler" insanların tenine dokunduğunda onlara duygusal, zihinsel ya da fiziksel etki edebilen 'seçilmiş kişiler'. Romanın baş karakteri Cassel, kendisinin bu özelliklerden yoksun olduğunu söylese de hevesimiz kaçmıyor, ne de olsa ailesinin her bir üyesinde çeşitli "işleyici" güçleri bulunuyor. Örneğin; annesi temas ettiği insanların herhangi birşeyi sevmesini ya da aksine nefret etmesini sağlayabilen bir "duygu işleyici", ağabeylerinden biri ise parmak ucuyla dahi dokunduğu bir insanı acılara sürükleyebilen bir "fizik işleyici". Kısaca, romanın çıkış noktası oldukça ilgi çekici. Fakat bu romanın iyi bir eser olmasına yetebilecek bir faktör değil.
